Reynolds Runabout - protoplasta maxi skuterów

[Artix]

Kolejna dawka historii skuterów  

Reynolds Runabout to skuter produkowany w latach 1919–1924, początkowo przez firmę Jackson Car Manufacturing Co. z Pangbourne w Berkshire, a później przez AW Walla z Tyseley w Birmingham, który zbudował również silnik Liberty wykorzystywany w skuterze.

Maszyna była lepiej zaprojektowana niż większość i nie różniła się niczym od wielu, które pojawiły się jakieś trzy dekady później. Silnik Roc o pojemności 269 cm3 był ukryty za panelami, a pojazd miał płaską podłogę i fartuch, za którym znajdował się zbiornik paliwa. Zastosowano australijskie zawieszenie Flexifork, 22-calowe koła i napęd pasowy lub łańcuchowy. Dla większego komfortu jazdy zamontowano dwa fotele kubełkowe na drewnianej platformie, zamontowane na resorach śrubowych i piórowych.

Konstrukcja skutera została dobrze przemyślana, jak na tamte czasy był on naprawdę bardzo nowoczesny, niestety słabą sprzedaż pogłębił ogólny kryzys na rynku skuterów. Aby ożywić słabnącą sprzedaż, firma wypróbowała silnik JAP zamiast Wall, ale to nie pomogło.

Firma R. Reynold Jackson and Co. na początku XX wieku zbudowała szereg samochodów, a w latach 1912–1917 produkowała pojazdy trójkołowe. W tamtym czasie siedziba firmy mieściła się w Notting Hill Gate.

Osiągał moc 2,5 KM, skok tłoka 70x70 mm, 269 cm3 silnik jednocylindrowy, dwusuwowy ze smarowaniem kroplowym, gaźnik Senspray, magneto koła zamachowego, dwubiegowa przekładnia Albion, napęd łańcuchowo-paskowy, opony 550x65 mm. Cena 94 funty i 10 szylingów. Była to równowartość niemal rocznego wynagrodzenia niewykwalifikowanego robotnika w tamtych czasach. Dziś to około 32 600 zł – czyli ciągle dobra cena.

Ten model jest dość trudny do opisania, ale można go nazwać „lekkim tandemem użytkowym”, atrakcyjnym dla osób, które szukają czegoś równie poręcznego jak skuter, ale jednocześnie szybszego i bardziej przestronnego.

Przednia część maszyny przypomina kokpit samochodu, składając się z szerokiej deski rozdzielczej i podłogi o szerokości około ok. 45 cm, co pozwalało kierowcy zachować idealną czystość w zwykłych ubraniach. Główne poziome elementy ramy wykonane były z rur o grubości 10 cali. Tylna połowa ramy była podnoszona w górę za pomocą dwóch pionowych rozpór i górnych poprzeczek. W tak uformowanej komorze znajdował się silnik dwusuwowy i skrzynia biegów, demontowane po odkręceniu czterech śrub. Zbiornik paliwa znajdował się nad silnikiem, podparty sprężynami laminowanymi i śrubowymi. Na górze tej komory znajdowała się platforma z małym kubełkowym fotelem dla kierowcy. Platforma była wystarczająco długa, aby pomieścić dodatkowy fotel dla pasażera lub, w razie potrzeby, skrzynkę na paczki. Boki tylnej komory ramy były osłonięte blachą zabezpieczającą, mocowaną sprężynowymi zaciskami. Przed silnikiem znajdowała się druciana osłona chłodnicy. Chłodzenie było zadowalające, ponieważ osłony były rozchylone, aby wychwytywać ciąg powietrza.

Zbiornik oleju i skrzynka narzędziowa znajdowała się na metalowej desce rozdzielczej. Pedały sprzęgła i hamulca zamocowano w podłodze kokpitu, a rozrusznik nożny był również zamontowany w tym miejscu i połączony z silnikiem długim poziomym prętem. Maszyna ważyła około 87 kg. Ponieważ jest to dość ciężki sprzęt dla starszej kobiety, aby podnieść go na stojaku, konstruktor zastosował dźwignię o długości około 45 cm, łatwość, z jaką można postawić ją na stojaku za pomocą tej dźwigni, była zdumiewająca. Nawet dziecko mogłoby to obsługiwać.

Reynolds był uważany za użyteczną maszynę do jazdy w terenie. Dzięki otwartej ramie i wygodnemu, sprężynowemu siedzeniu kubełkowemu był szczególnie odpowiedni dla kobiet-kierowców lub dla tych, którzy zaczynają jeździć motocyklem. Był wyposażony w błotniki, a dzięki dwusuwowemu silnikowi Liberty, dwubiegowej skrzyni biegów i napędowi łańcuchowemu była to w zasadzie solidna, mała maszyna, zdolna do ciężkiej pracy i doskonale nadająca się na długie trasy, gdy tylko nadarzy się okazja. Szczególnie interesujące jest zawieszenie platformy siedzenia, ponieważ długie, ćwierćeliptyczne sprężyny są zakotwiczone z tyłu ramy i podpierają przednimi końcami przód platformy, na której zamontowany jest fotel kierowcy.

Jako luksusowy pojazd pasażerski, Reynolds Runabout oferował wiele atrakcyjnych cech -  na przykład, pozwala zaoszczędzić masę i przestrzeń potrzebną do zamontowania wózka bocznego. Kompletne wyposażenie obejmowało widelce Maplestone, wewnętrzne hamulce w obu kołach oraz w pełni amortyzowane fotele kubełkowe dla kierowcy i pasażera. Pięknie wykończone w każdym detalu, podłoga i podnóżki były pokryte gumą i posiadały profilowane nagłówki. Oba siedzenia odpowiednie dla kobiet, ponieważ nie ma rur, które mogłyby przeszkadzać w ułożeniu sukienki. Rurowa rama wzmocniona, a cała maszyna prezentowała nowatorski wygląd, który przyciągał uwagę szerokiej publiczności.

[Kacpersky]

Dzięki za świetną dawkę wiedzy i historii.

Niesamowici ludzi tworzący motoryzację👍